​

திருப்பாவை பாசுரம் 1.3

​

முதல் பாசுரம், சரணாகதி மற்றும் மோக்ஷத்திற்கான பாசுரம் என்பதால், ஶ்ரீவைகுண்டத்திலிருக்கும், பரவாசுதேவனான நாராயணனைக் குறிப்பிடுகிறாள். இவ்வளவு பெருமை வாய்ந்த நாராயணனே, நந்தகோபன் குமரன் என்பதில், நந்தகோபன் என்பது ஆச்சார்யனைக் குறிக்கும். நாராயணன், ஆச்சார்யவருக்கு அடங்கியவராக, அவர் சொன்னால், நமக்கு மோக்ஷமளிப்பார் என்று ஆச்சார்யனின் மூலம்தான் பகவானை அடைய முடியும் என்ற கலியுகத்துக்குண்டான நியமத்தையும் உணர்த்துகிறாள்.

நல்ல என் தோழி நாகணைமிசை நம்பரர் 
செல்வர் பெரியர் சிறு மானிடவர் நாம் செய்வதென்? 
வில்லி புதுவை விட்டுசித்தர் தங்கள் தேவரை 
வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டுமே    

நாச்சியார் திருமொழியில், ‘விஷ்ணுசித்தரான, தன் தந்தை மற்றும் ஆசார்யனான பெரியாழ்வார், தம் தேவரான கண்ணனை வருவித்து தருவார்’, என்று ஆசாசார்யன் மூலமாகவே பகவத் சம்பந்தத்தை நாடுகிறாள்.

​

'ஆச்சார்ய சம்பந்தம் மட்டுமே கலியுகத்தில் .. நாராயணன் அளிக்கும் பறையைப் பெற உதவும்' என்ற பகவானின் நியமனத்தை ஆண்டாள் முதல் பாசுரத்திலேயே தெளிவு படுத்துகிறாள்.

ஆச்சார்ய சிஷ்ய சம்பந்தம்:

கலியுக மாயையில் சிக்கி .. பகவானுக்கும் நமக்குமுள்ள சம்பந்தத்தை மறந்து .. அவரைப் பற்றி அறிந்து கொள்வதில் ஆர்வமின்றி .. லௌகீக விஷயங்களிலேயே நாம் ஆழ்ந்து விடாமல் .. நமக்கு சரியான பாதையைக் காட்டுவதற்காக .. பகவான் நமக்கு அளித்த வரப்பிரசாதமே கருணையே உருவான நம் ஆச்சார்யர்கள். சங்கிலித் தொடர் போல பகவானிடமிருந்து இன்று வரை குரு பரம்பரையாக நம்மை வழிநடத்த பகவானால் அனுப்பப்பட்டவர்கள். ஆனால், அவரவர்தம் ஆச்சார்யரிடம் முழு நம்பிக்கை வைத்து அவர் காட்டும் வழி நடக்க வேண்டும் என்கிற விருப்பத்தையும், முயற்சியையும் மட்டுமே நம்மிடமிருந்து பகவான் எதிர்பார்க்கிறார். 

ஒரு சாலையைக் கடக்க வேண்டுமென்றால் கூட, குழந்தைகள் தம் தம் பெற்றோரின் கையை நம்பிக்கையுடன் விடாமல் பிடித்திருந்தால்தான் பெற்றோரால் பத்திரமாக அவரவர் குழந்தையை .. சாலையைக் கடக்கச் செய்ய முடியும். பாதி வழியில், தன் பெற்றோரை நம்பாமல்.. பக்கத்தில் வரும் மற்றொரு குழந்தையின் பெற்றோரின் கையைப் பிடிக்கலாம் என்று தாவினாலோ .. அல்லது இருவர் கையையும் பிடித்துக் கொண்டே கடந்தாலென்ன என்று யோசித்தாலோ .. ஆபத்தில் முடியும். கடக்க ஆரம்பிக்கும் முன்னரே .. அனைவர் கையையும் மாற்றி மாற்றி பிடித்துக் கொண்டிருந்தாலும் பக்கவாட்டிலேயேதான் போய்க் கொண்டிருக்க முடியுமே தவிர .. முன்னேறிப் போக முடியாது. 

ஒரு சாலையைக் கடப்பதற்கே குழந்தை பெற்றோரை நம்பி அவரைத் தொட்ந்து அவர் காட்டும் வழியில் சென்றால்தான் பாதுகாப்பாக .. விரைவாகக் கடக்க முடியும் என்றிருக்கையில் ... சம்ஸாரமாகிய பெரிய கடலைக் கடப்பதற்கு .. அதற்கென்றே .. பகவான் தன்னிடமிருந்து சங்கிலித்தொடர் போல பயிற்சி அளித்து அனுப்பி வைத்த ஆச்சார்யர்களை முழுமையாக நம்பி .. அவர்கள் காட்டும் வழியில் நடந்தால்தால்தான் பிறவிப் பெருங்கடலைக் கடந்து .. பிறவாமை என்கிற அரும்பேற்றை அடைய முடியும்.

ஜீவாத்மாவுக்கும் பரமாத்மாவுக்கும் பாலமாக இருப்பவள் தாயாராகிய ஆண்டாள். கண்ணனையே ஓர் ஆசிரியை போல் எழுப்பிக் காத்தல் எனும் பெரும் பொறுப்பை நினைவு படுத்தியவள். அப்படிப்பட்டவள், ஸம்ஸாரக்கடலைக் கடக்க உதவும் ஆச்சார்யரின் கப்பலில் நம்மை ஏற்றும் முன் .. அதற்குண்டான தகுதி “கைங்கர்யத்தில் ருசி மற்றும் ஆச்சார்யரிடமும்  பகவானிடமும் இருக்க வேண்டிய திட விசுவாஸமே” என இப்பாசுரத்தில் குறிப்பிடுகிறாள். ஏனெனில் ஞானமென்னும் அன்னத்தினை அளிக்க பகவானும் ஆச்சார்யர்களும் எப்பொழுதுமே விருப்பத்துடன் இருந்தாலும் அதை அடைய நமக்கு 'ஆர்வம் எனும் பசியும்', 'அவர்கள் அன்னம் அளிப்பார்கள்' என்கிற நம்பிக்கையும் மட்டும் வேண்டும். 

ஆச்சார்யர்கள் ஸாஸ்திரங்களாகிய வழிகாட்டியைக் கற்றுத் தேர்ந்தவர்கள். பகவானின் உபதேசத்தை, வேதத்தின் ஸாரத்தை, தமிழ் வேதமாகிய ஆழ்வார் பாசுரங்களின் ஆழ்ந்த அர்த்தங்களையெல்லாம் தங்கள் தங்கள் ஆச்சார்யர்களிடமிருந்து உள்ளது உள்ளபடி அறிந்தவர்கள். தங்களுடைய ஞானம் அனுஷ்டானம் எனும் பலம் படைத்தவர்கள்.  ஆகையால் எத்தனை பேர் கப்பலில் ஏறினாலும் .. வழியில் என்ன தடங்கல் வந்தாலும் .. அனைவரையும் பாதுகாப்பாக அக்கரையான பகவானிடம் சேர்ப்பித்து ... நமக்கு நிரந்தர ஆனந்தத்தை அளித்து மகிழ்பவர்கள். நாம் செய்ய வேண்டியது .. ஆச்சார்யரிடம் திட விசுவாஸம் வைத்து .. கப்பலில் ஏறி .. அவர் காட்டுமிடத்தில் அமர்ந்து .. அவர் நமக்குச் செய்யும் பேருதவிக்கு நன்றியுணர்வுடன் .. நம்மால் இயன்ற கைங்கர்யங்களைச் செய்து வந்தால் போதும். கடமைக்காகச் செய்யாமல் .. நன்றியுணர்வுடனும் விருப்பத்துடனும் செய்யும் போதுதான் .. நாம் நிறைய செய்ய வேண்டும் என்கிற ஆர்வம் உண்டாகும்.

பகவானாகிய சூரியனால்தான் நம் உள்ளமெனும் தாமரையை மலர்த்த முடியும் என்றாலும், 'ஆச்சார்யன் திருவடி' எனும் _தண்ணீரின்_ சம்பந்தம் இல்லா விட்டால், அதே தாமரை சூரிய ஒளியைத் தாங்க முடியாமல் வாடி விடும். பகவானின் திருமுகமும்தான்.

ஆகவே, ஆண்டாள் காட்டிய பாதையின்படி ஆச்சார்ய சம்பந்தத்துடன், அவர் உபதேசப்படி நடந்து பகவானின் திருமுக மலர்ச்சியை அனுபவிப்போம்.